अंतर्नाद
कविता...तेरे शहर में फिर आसरा ढूंढने निकला हूँ!
Showing posts with label
नादाँ
.
Show all posts
Showing posts with label
नादाँ
.
Show all posts
Friday, September 11, 2009
नादान
लाख
बुलाया
,
कितनी
आवाज़े
दी
पर
माना
नही
छत
से
उतर
कर
जीने
पे
बैठ
गया
आखिरकार
कहता
है
बिना
चाँद
लिए
उतरेगा
नही
कितना
नादान
है
ये
दिल
मेरा
!
Older Posts
Home
Subscribe to:
Posts (Atom)